Οπως αρχιζε ο 19ος αιωνας...
μια σκοτεινη σκια διεσχισε το προσωπο της Ευρωπης.
Αυτη η σκια προωθητω απο την φωνη ενος αντρα...
Ναπολεων Βοναπαρτης.
Μονο η Ρωσια και η Αγγλια προσφεραν εντυπωσιακη αντισταση.
Στην Ρωσια ο καιρος ηταν καλος... ο ηλιος ελαμπε.
Ο Ναπολεων ηταν 1000 μιλια μακρυα...
και οι δρομοι της Μοσχας ηταν τελειοι για παρελασεις.
Θαυμασια θεα. Θαυμασιοι αντρες. E, Πιερ;
- Για παρελασεις. - Τι εννοεις με αυτο;
Θυμησου. Εχω δει τους Γαλλους να βαδιζουν επισης.
Μην μου πεις οτι βαδιζουν καλυτερα απο αυτους.
Με επικεφαλης τον μεγαλυτερο αντρα της Ευρωπης.
Τον Βοναπαρτη;
Ενας σφετεριστης. Ενας δολοφονος. Ενας εκθρονιστης βασιλιαδων.
Ενας κολοσσος.
Ενας φρεσκος ανεμος. Μια δυναμη καθαρσης.
Τι λεει ο πατερας σου οταν σε ακουει να λες τετοια πραγματα;
Δεν συζητουμε για τετοια πραγματα, ο πατερας μου και εγω.
Πως ειναι;
Οι γιατροι λενε οτι οπου να'ναι θα πεθανει.
Εχεις παει να τον δεις;
Περιμενω να ερωτηθω.
Στον παραδεισο ολα τα πραγματα θα κανονιστουν.
Πιστευω οτι αυτη ειναι η φημη.
Θυμησου, Πιερ, αυτο ειναι το σπιτι σου οταν το θελησεις...
και οι Ροστοβς ειναι η οικογενεια σου οποτε θελεις να ειναι.
Καπνιζω πολυ.
Δεν ειναι αξιαγαπητα; Πως το αντεχεις και δεν πας μαζι τους;
Μπορω να το αντεξω.
Εαν ημουν αντρας, θα ημουν εκει κατω...
ιππευοντας ενα τρομερο μαυρο αλογο, κουνωντας ενα σπαθι.
Ειναι τοσο αδικο.
Οι αντρες ειναι οι μονοι ανθρωποι που επιτρεπετε να διασκεδαζουν.
Τι ειναι, Νατασα;
Ολοι αυτοι οι ωραιοι νεοι αντρες περπατανε μακρυα να πολεμησουν...
να σκοτωθουν.
Μην φοβασαι. Ελα.
Νικολας!
Λοιπον, τι ειναι αυτο;
Εισαι τοσο εκθαμβωτικος με την στολη σου.
Και πας τοσο μακρυα.
Η Αυστρια ειναι μιλια μακρυα.
Το ελεγξα... στο χαρτη.
Αυτο το κτηνος ο Ναπολεων.
Οι Αυστριακοι φτιαχνουν το πιο ομορφα βραχιολια.
- Θα σου φερω ενα οταν γυρισω. - Νικολας, δυο.
- Τα φορανε σε ζευγαρια. - Δυο.
Πιερ, θυμασε την ξαδερφη μας την Σονια; Ηρθε να μεινει μαζι μας.
Φυσικα, αν και ηταν πολυ μικροτερη απο την τελευταια φορα που την ειδα.
Τα κοριτσια μεγαλωνουν, Πιερ, πολυ γρηγορα.
Δεν φαινετε θαυμασιος;
Ποιος θα σκεφτοταν, οτι η μαμα και ο μπαμπας θα ειχαν τοσο ομορφα παιδια;
Μητερα, το ακουσες αυτο;
Τωρα προσοχη.
Ανθυποπλοιαρχε κομη Νικολας Ροστοβ...
Σε παρασημοφορω με διαταγη του...
απολυτως καθε τι.
Δεν νομιζω οτι πρεπει να γελας μαζι της οταν καλαμπουριζει για τον στρατο.
O, καλα, Πετια, γυναικες... πρεπει να τις ευχαριστεις λιγακι.
Φαινεσαι αστραφτερος, Νικολας. Εαν ημουν μονο αρκετα μεγαλος.
- Θα ερθει και αυτο, Πετια. - Καθυστερημενα.
Μεχρι να μεγαλωσω εγω, δεν θα υπαρχει κανενας Γαλλος για σκοτωμα.
Μην ανησυχεις, Πετια. Παντα θα υπαρχουν αρκετοι Γαλλοι.
Καλη τυχη.
Με τις αποψεις σου για τον πολεμο, αυτο ειναι πολυ πολιτισμενο εκ μερους σου.
Αλλα σοβαρα, Πιερ, γιατι δεν πας για αξιωματικος;
Ειναι τοσο ευκολο για τους αντρες. Το μονο που κανετε ειναι να αποφασισετε κατι. Και το κανετε.
Εαν ησουν αντρας τι θα αποφασιζες να κανεις;
Θα αποφασιζα να γινομουν πανισχυρος.
Θα γινομουν ο πιο εμπιστος υπουργος του Τσαρου...
και δεν θα τολμουσε να κανει κατι χωρις την συμβουλη μου.
Και εσυ θα καθοσουν στα δεξια μου και θα εκρινες τα κρατη.
Οποτε κατι ηταν πολυπλοκο η γινοτανε καποια αδικια...
η υποθεση θα ερχοταν σε εσενα και ο λογος σου θα ηταν νομος.
Γιατι εμενα;
Γιατι εχει αγνη καρδια και εισαι καλος.
Καλα τα λες, αγαπητη μου. Καλα τα λες.
Και τωρα, νομιζω οτι πρεπει να φυγω.
Στο εαν ειχες αυτη την δυναμη, τι θα εκανες;
Εγω;
Θα δισταζα.
Τωρα πραγματικα πρεπει να φυγω.
Να μας ξαναρθεις συντομα.
Θα σε παω μεχρι την πορτα, "διστακτικε λορδε, μου.
- Αντιο, Πιερ. - Να ξαναρθεις συντομα.
Θα ξαναρθεις συντομα, ετσι δεν ειναι;
Η μαμα και ο μπαμπας δεν το δειχνουν, αλλα, θα ειναι μονοι οταν φυγει ο Νικολας.
- Και τους αρεσει να σε βλεπουν. - Ναι, βεβαια θα ερθω.
Αγαπαω αυτο το σπιτι και ολη την οικογενεια.
Ολη την οικογενεια; Δεν ειναι οσο απλο νομιζεις.
Τι εννοεις με αυτο;
O, υπαρχουν ρευματα και αντιρευματα.
Τωρα που πας; Στα δωματια του Ντολοκχοβ;
Ναι, εκει παω. Πως το ηξερες;
Ακουω πραγματα, Ακουω πραγματα.
Πηγαινε. Πηγαινε σε μια νυχτα αηδιαστικη και ενδιαφερον, ακολασιας.
Προσεχε. Υπαρχει στοιχημα εδω.
Πηγαινε. Φερε μου ενα μπουκαλι ρουμι.
Και εσεις οι δυο, διαλυστε το.
Τωρα, ας συνεννοηθουμε
50 αυτοκρατορικα, εναντιον του πριγκιπα Ανατολ Κουραγκιν...
οτι θα πιω ενα μπουκαλι ρουμι χωρις να το βγαλω απο το στομα μου.
Ισορροποντας στο εξωτερικο περβαζι χωρις να αγγιζω τις πλευρες του παραθυρου.
Θελεις να το κανουμε 100, Ανατολ;
50 ειναι αρκετα για να χασεις.
Εδω. Κατεβα απο εκει, αδυνατο πλασμα.
Καλκιλους, ελα εδω.
- Ελα. - Καντο εσυ.
Ζητω η Μοσχα!
Δωστο μου.
Μην εισαι τρελλος, Ντολοκχοβ. Θα σκοτωθεις.
Αν με αγγιξεις ξανα θα σε πεταξω εκει κατω...
και αυτο ισχυει και για τους υπολοιπους εδω μεσα.
Παιξτε, παιξτε! Γιατι σας πληρωνουμε;
Τωρα λοιπον, φιλοι μου.
Να θυμασαι, χωρις να βγαλεις το μπουκαλι απο τα χειλη σου, ετσι;
50 αυτοκρατορικα, Ανατολ.
Και ειναι διπλα για οποιον αλλο θα το κανει.
Θα το κανω... χωρις στοιχημα.
Εσυ ζαλιζεσαι περπατοντας τα σκαλια μιας σκαλας.
Φυγε απο μπροστα μου.
Δωσμου ενα μπουκαλι.
- Κατεβα απο εκει. - Δεν μπορεις να βγαλεις το μπουκαλι απο το στομα...
- Κατεβα απο εκει, Πιερ. - Οχι, αφηστε τον να το κανει.
Ο πατερας σου σε καλει.
Συγνωμη, κυριοι.
Προτεινω λιγο κρυο νερο πρωτα.
Θα σε περιμενω.
Πριγκιπα Αντρε.
Πεθαινει πραγματικα αυτη την φορα ο γερος;
Οι γιατροι ειναι σχεδον σιγουροι οτι δεν θα βγαλει την νυχτα, κομη Μπεζουκχοβ.
Ειναι ο πατερας μου και η αδελφη μου εκει;
Ο πατερας σου ειναι εκει αλλα περιμενουν την πριγκιπισσα Ελενη.
Αυτο ειναι καλο. Ετσι, δεν πρεπει να παω. Η οικογενεια αντπροσωπευετε πολυ καλα.
Προσεχε, προσεχε.
- Δεν με εγκρινεις; - Καλα...
Και βεβαια σε εγκρινω.
Θα ησουν λαθος εαν δεν το εκανες.
Φτανοντας στο νεκροκρεβατο του πατερα μου με την εξαντληση που εχει...
να βρωμαω αλκοολ.
Δεν εγκρινει και ο πατερας μου.
Καλα, αυτο ειναι αρκετα δικιο.
Δεν εγκρινω πολλα πραγματα που κανει.
Κυριως, δεν εγκρινω το γεγονος οτι δεν παντρευτηκε την μητερα μου.
Ισως εαν ημουν απο νομιμο γαμο...
Εχω αμαρτησει, Κυριε, αλλα εχω αρκετες εξοχες δικαιολογιες.
Με ολα αυτα, Αντρε, ακομα δεν εγκρινεις;
Αδικεις τον εαυτον σου, Πιερ.
Δεν ζεις με οτι καλυτερο εχεις μεσα σου.
Πρεπει να γινεις καποιος.
Εδω αρχιζει το σταυρολεξο. Να γινεις καποιος. Να γινεις τι;
Ποιος ειμαι εγω; Ειμαι ο επομενος κομης Μπεζουκχοβ...
Κυριος μεγαλης ακινητης περιουσιας και τις παγιες θεσεις...
παγιες υπευθυνοτητες;
Οχι ακριβως.
Ο πατερας μου δεν μπορει να με αναγνωρισει σαν παιδι του...
αλλα δεν μπορει να αναγνωρισει οτι δεν ειμαι παιδι του.
Αυτο μας κανει ολους να μην νιωθουμε ανετοι, συμπεριλαμβανομενου και εμενα.
Λοιπον, πρεπει να στοχευσεις για κατι, και να βρεις την αρχη.
O, εχεις δικιο. Μην νομιζεις οτι, δεν συμφωνω μαζι σου.
Καθε πρωι που ξυπναω, αηδιαζω με τον εαυτο μου...
με το τι εκανα την προηγουμενη νυχτα.
Λεω στον εαυτο μου σημερα... μια αλλαγη.
Εαν εχω μεγαλο πονοκεφαλο, λεω...
"Πιερ, σημερα πρεπει να λαβεις μετρα, για να γινεις αγιος. "
Λεω, θα περασω απο το κλαμπ και θα βλεπω που παιζουν χαρτια.
Απλα παραγγειλε ενα ποτηρι νερο...
να αποδειξω στον εαυτο μου ποσο υπεροχα αντιστεκομαι στον πειρασμο.
Μετα περναει καποιος και λεει...
"Μονο μια βοτκα, Πιερ. "
Το επομενο πρωι ο πονοκεφαλος μου ειναι χειροτερος και οι τσεπες μου πιο αδειες.
Πρεπει να υπαρχει κατι που θα θελεις να κανεις.
Φυσικα. Θελω να ανακαλυψω.
- Να ανακαλυψεις τι; - Ολα.
Θελω να ανακαλυψω γιατι γνωριζω το σωστο και ακομα κανω αυτο που ειναι λαθος.
Θελω να ανακαλυψω τι ειναι ευτυχια...
και πια ειναι η τιμη στο να υποφερεις.
Θελω να ανακαλυψω γιατι οι αντρες πανε στον πολεμο...
και τι πραγματικα λενε...
βαθεια στην καρδια τους, οταν προσευχοντε στον Θεο.
Θελω να ανακαλυψω τι αισθανοντε οι αντρες και οι γυναικες οταν λενε αγαπανε.
Βλεπεις, υπαρχουν αρκετα να ασχοληθω.
Ειναι δυσκολο για σενα να καταλαβεις καποιον σαν εμενα.
Ολα ειναι τοσο ξεκαθαρα για σενα.
Εσυ παντα ξερεις ακριβως τι πρεπει να κανεις και το κανεις.
- Ακριβως. - Εισαι διαφορετικος απο εμενα.
Εισαι σταθερος, και εχεις διαφωτιστει.
Εγω μελετω, και μπερδευομαι.
Εσυ αγαπας, εσυ παντρευεσαι. Εσυ πιστευεις, εσυ ενεργεις.
Υπαρχει ενας πολεμος, εσυ υπηρετεις.
Ποσο θαυμασιο θα ηταν εαν πραγματικα ημουν αυτο που περιγραφεις.
- Εισαι σου λεω. - Να σου δειξω ποσο λαθος εισαι;
Σε ξερω. Δεν ειμαι λαθος.
Ξερεις γιατι παω στον πολεμο;
Νομιζεις οτι το κανω διοτι νομιζω οτι ο Ναπολεων ειναι ενα τερας;
Νομιζεις οτι πιστευω οτι εχουμε δουλεια να πολεμαμε τους μαχες της Αυστριας...
2,000 μιλια απο την πατριδα;
Νομιζεις οτι πιστευω οτι η Ρωσια θα γινει μεγαλυτερη οταν τελιωσει ο πολεμος;
Τοτε γιατι πας;
Γιατι παντρευτικα μια απο τις πιο τρυφερες και εντιμες...
και ελκυστικες γυναικες στην Μοσχα...
και δεν το αντεχω.
Ποτε, ποτε μην παντρευτεις, Πιερ.
Η εαν πρεπει να παντρευτεις, παντρεψου οταν γερασεις και δεν κανεις για τιποτα.
αλλιως ολα οσα ειναι καλα και ευγενικα μεσα σου, θα χαθουν.
Θα χαραμισεις τον εαυτο σου σε ασημαντα πραγματα.
Ναι, ναι, μην με κοιταζεις ετσι.
Μιλας για τον Βοναπαρτη και την καριερα του.
Εαν ο Βοναπαρτης ειχε παντρευτει οταν ηταν νεος...
ακομα θα ηταν ενας μικρομισθος καπετανιος στην Μαρσαλια...
πηγαινοντας σε βραδυνα παρτι και κρατωντας την τσαντα της γυναικας του...
και καλωντας ηλιθιους σπιτι του γιατι η γυναικα του...
ηθελε να την καλουν στα δικα τους σπιτια.
Πριγκιπα Αντρε.
Πριγκιπισσα Ελενη.
Δεν ειπατε στον αδελφο μου οτι τον περιμεναμε εδω;
- Το ειπα. - Δεν θα ερθει;
Πιστευω πως οχι.
Ευχαριστω.
Πως ειναι, Πριγκιπα Βασιλη;
Ο εξομολογητης του ειναι μαζι του.
Του δινουν πολλα καταπραυντικα.
Σε ζηταει.
Ελπιζω να εισαι σε αξιοπρεπη κατασταση να τον δεις αυτη την φορα.
Ακολουθησε με.
Πηγαινε. Θα σε περιμενω εδω.
Εαν θελεις, κυριε Πιερ.
Ευχετε να τον φιλησεις για αντιο.
Αυτο ειναι για σενα.
Τωρα θελει να κοιμηθει.
Τοσο αργα. Τελικα στο τελος με αγαπησε.
Τοσο αργα.
Μου εδωσε αυτο.
Αυτο το γραμμα ειναι για τον τσαρο...
και αυτο για σενα, Πιερ.
Ανοιξε το.
Ο πατερας σου επιθυμει να ξερεις οτι στο γραμμα του προς τον τσαρο...
τον ικετευει να αναγνωριστεις νομιμα σαν γιος του...
και ο επομενος κομης Μπεζουκχοβ...
ο μοναδικος κληρονομος σε ολη την περιουσια.
Να εισαι ανταξιος, παιδι μου.
Να εισαι ανταξιος του μεγαλοπρεπη πατερα σου.
Ποσο συχνα αμαρτανουμε...
Ποσο εξαπατουμε, και για πιο λογο.
Τα παντα τελιωνουν στο θανατο.
Φιλα τον ξαδερφο σου, Ελενη.
Εχει ξαναγεννηθει. Αγκαλιασε τον.
Να του ευχηθεις να ειναι καλα.
Ευτυχως που επιστρεφουμε στην Μοσχα.
Μετα απο 3 εβδομαδες στην εξοχη δυσκολευομαι να κρατησω τα ματια μου ανοιχτα.
Ομως ηταν ενα επικερδες ταξιδι, δεν ηταν, Πιερ;
Πολυ επικερδες.
Θα δω ποσο καιρο πρεπει να περιμενουμε. Δεν πρεπει να ειναι πολυ.
Δεν υπαρχει βια. Θα αφησω τον μπαμπα να κοιμηθει λιγο ακομα.
- Που πας, στου πατερα σου; - Ναι.
Τι κανεις; Πεσμου ολα τα νεα. Εισαι μονος;
Οχι. Ο πριγκιπας Βασιλη ειναι μαζι μου και η κορη του επισης.
Καναμε μια περιηγηση επιθεωρησης στα κτηματα μου.
Δεν ειχα παει ποτε εκει πριν. Ειναι τεραστια. Τοσο υποαναπτυκτη.
Και τωρα που ειμαι ο κομης Μπεζουκχοβ, αισθανομαι οτι πρεπει να κανω κατι.
Καταλαβα. Γι αυτο πηγατε με τον πριγκιπα Βασιλη και Ελενη.
Καλα, ο πριγκιπας Βασιλη με βοηθαει με την διαχειριση.
Φυσικα.
Ελα να πεις γεια σου στην Λιζα. Θα την ευχαριστουσε.
Αισθανετε απαισια με την ιδεα του να μην μπορει να φυγει απο την εξοχη.
Η Ελενη ειναι διαφορετικη. Λατρευει την εξοχη.
- Δικη της ιδεα ηταν να ερθω μαζι. - Ειμαι σιγουρος.
- Παιδια, φυγετε. - Ποσο καιρο θα μεινεις εδω;
Για παντα. Μηνες και μηνες και μηνες.
Μεχρι μετα που θα γεννηθει το μωρο.
Οχι, ευχαριστω..
Ξερεις οτι ο Αντρε φευγει αυριο;
Νομιζε οτι θα ηταν καλυτερα για μενα να ειμαι εδω, με τον πατερα του και την αδελφη του...
απο το να ειμαι μονη στη Μοσχα.
Και εσυ πως αισθανεσαι για αυτο;
Το φοβαμαι.
Ακομα και ετσι να ειναι, συναινεσες στο να θαψεις τον εαυτο σου εδω;
Ο Αντρε με θελει εδω. Τι αλλο να κανω;
Σε διαβεβαιω, οτι εαν ημουν εγω, θα εβρισκα κατι αλλο να κανω.
Υποθετω οτι ετσι ειναι, αλλα ειμαστε διαφορετικοι, εγω και εσυ.
Ναι, πραγματι ειμαστε.
Της ζητησες να σε παντρευτει ακομα;
Θα το κανεις;
Δεν ξερω ακομα.
- Θελεις μια συμβουλη; - Σε οποιοδηποτε θεμα, Αντρε.
Αλλα οχι σε αυτο.
Ενταξει.
Νομιζαμε οτι δεν θα ερθεις ποτε.
- O, Λιζα, εισαι πανεμορφη. - Και εσυ επισης, Μαιρη.
Οχι, εγω ειμαι απλα ενα ποντικακι της εξοχης.
Αντρε, δεν ειναι αληθεια αυτο που εγραψες στο γραμμα σου...
οτι θα μεινεις μονο μια νυχτα;
- Φοβαμαι οτι ειναι. - Λιζα, μιλα του.
- Καντον να μεινει. - Προσπαθησα.
Μαιρη, η Λιζα ειναι πολυ κουρασμενη. Νομιζω οτι θα ηταν καλυτερα να ξεκουραστει λιγο.
- Ναι; - Εξοχωτατε, ο πατερας σου σε ακουσε.
Θα ηθελε να παρουσιαστεις, αμεσως.
Ευχαριστω. Οχι, Εσυ καλυτερα να πας επανω, Μαιρη.
Θα τον δεις αυριο στο δειπνο.
Ελα.
Να ο πολεμιστης.
Ειναι ο Μπολκονσκι που θα νικηση, Τον Ναπολεωντα.
Πως εισαι, παιδι μου; Πως εισαι;
Ειμαι καλα, πατερα. Πως ειναι η υγεια σου;
O, τα ιδια παιδι μου. Τα ιδια. Μονο οι ανοητοι αρρωσταινουν.
Με ξερεις εμενα, απασχολημενος απο το πρωι μεχρι το βραδυ .
Λιγο φαι, καθολου πιοτο. Ετσι φυσικα ειμαι καλα.
Ευχαριστω τον Θεο.
Ο Θεος δεν εχει τιποτα να κανει με αυτο.
Μια στιγμη, Αντρε, σε παρακαλω.
- Μην αρνηθεις. - Τι ειναι;
Ο παπους συνηθιζε να παιρνει αυτο μαζι του... σε ολους τους πολεμους του.
Δεν ειναι πολυ βαρυ και δεν θα μου σπασει τον λαιμο.
Αντρε, υποσχεσου οτι δεν θα το βγαλεις ποτε.
- Υποσχεσαι; - Ναι.
Φιλα με εδω.
Ευχαριστω, παιδι μου. Ευχαριστω.
Γιατι με ευχαριστεις, πατερα;
Γιατι κανεις το καθηκον σου.
Που δεν επετρεψες στον εαυτο σου να δεθει σε μιας γυναικας την ποδια.
Ο στρατος πριν απο ολα. Σε ευχαριστω. Σε ευχαριστω.
Οσο για την γυναικα μου, πατερα.
Την γυναικα σου;
Λοιπον, συνεχισε, μιλα.
Οταν ερθει η ωρα για να γεννησει, φερε απο την Μοσχα ενα γιατρο.
Ενα γιατρο;
Ξερω οτι εαν η φυση δεν κανει την δουλεια της, κανενας δεν μπορει.
Αλλα της εχουν πει πραγματα και...
ειχε ενα ονειρο.
Ειναι κατατρομαγμενη.
Ενταξει, ενταξει.
Δωσε αυτο στον Μιχαηλ Κιουτιουζοφ.
Πηγαιναμε μαζι σχολειο.
Δεν ηταν κανα εξυπνο παιδι, αλλα αφησε το.
Του εγραψα να του πω να σε κρατησει μακρυα απο το αρχηγειο.
Ειναι ασχημα μερη.
Πεστου οτι τον θυμαμαι και τον θαυμαζω.
Τωρα, αντιο.
Να θυμασαι αυτο, πριγκιπα Αντρε.
Εαν σε σκοτωσουν, θα πονεσει, ο γερο-πατερας σου.
Αλλα εαν ακουσω οτι δεν συμπεριφερθηκες σαν ενας γιος του Νικολας Μπολκονσκι...
θα με πονεσει περισσοτερο.
Θα ντροπιαστω.
Δεν χρειαζετε να μου το πεις αυτο, πατερα..
Εγω...
Επισης ηθελα να σου ζητησω...
εαν σκοτωθω και κανω γιο...
μην αφησεις να τον παρουν μακρυα σου.
Αφησε τον να μεγαλωσει... εδω...
μαζι σου, σε παρακαλω.
Λοιπν, τι περιμενεις; Ειπαμε αντιο. Πηγαινε. Πηγαινε.
Φευγεις κιολας. Μην φυγεις. Μην με αφησεις εδω.
Δεν θα το αντεξω. Θα ειμαι τοσο μονη.
Σε αφηνω στο σπιτι της οικοφενειας μου, με τον πατερα μου, και την Μαιρη.
Μεινε μεχρι αυριο. Κατσε αλλη μια μερα. Σε παρακαλω, σε ικετευω.
Δεν μπορω, Λιζα. Το ξερεις αυτο.
Χαιρεσαι που φευγεις. Χαιρεσαι που θα με ξεφορτωθεις.
Αντιο, Μαιρη.
Κατια, πηγαινε και φερε λιγο αρωματικο αλατι.
Θα μπορουσες να πεις στο αλογο σου να σταματησει να κουναει το κεφαλι του;
Ποτε δεν θα τα καταφερω ετσι.
Ακουσες την κυρια. Σταματα να κουνας το κεφαλι σου.
Βλεπεις, τα ζωα ειναι πιο λογικα απο τους ανθρωπους.
Δεσποινις, αναρωτιεμαι εαν μπορω να σου προσφερω 1.000.000 ρουβλια...
να ζωγραφησεις το πορτραιτο μου.
Υπο ενα ορο. Θα πρεπει να με κανεις τουλαχιστον οσο καλα εκανες το αλογο.
Δεν ειναι δικιο να το κοιταζεις πριν τελιωσει.
Χωρις πολλες ελπιδες, ετσι δεν ειναι;
Ναι, ετσι ειναι.
Δεν χρειαζετε να εισαι τοσο βιαστικος να συμφωνησεις.
Οπως και να'χει, δεν το εκανα για να γινει εργο τεχνης.
Ο μπαμπας μου αγορασε το αλογο να το δωσω στον Νικολας οταν γυρισει απο τον πολεμο.
Και θα του στειλω μια ζωγραφια για να του δειξω πως ειναι.
Τελιωσες;
Για τωρα.
Επιθεση! Ελα! Βιασου! Ελα!
Ελα!
- Εχεις ακουσει απο τον Νικολας; - Η μαμα και ο μπαμπας λαβανε ενα γραμμα.
Δεν εχει γραψει σε μενα η στην Σονια.
Οι αντρες ξεχνανε τις γυναικες αμεσως οταν πανε στον πολεμο, ετσι δεν ειναι;
Οι αντρες οχι. Τα αγορια το κανουν.
Ο Νικολας θα λυσσαγε εαν σε ακουγε να τον αποκαλουσες, "αγορι".
Κατα πασα πιθανοτητα θα σε προκαλουσε σε μονομαχια.
Αυτη ειναι καλυτερη αιτια για να μονομαχησεις, απο τις περισσοτερες.
Πραγματικα, η μονη αιτια που εγραψε ηταν γιατι ηθελε καποια χρηματα.
Δανειζει συνεχεια χρηματα στον καπετανιο του, που τα χανει στα χαρτια.
Ο καπετανιος φαινετε να ειναι πολυ σαν τον μπαμπα.
Λεγετε Ντενισοβ. Και ο Νικολας λεει οτι εχει μουστακια μεχρι εδω...
ψευδιζει και ειναι ο πιο γενναιος αντρας στον κοσμο.
Ο Νικολας λεει οτι περναει θαυμασια...
και οτι θα κερδισουμε τον πολεμο συντομα.
Αρχιζει να λυπατε για τον Ναπολεων.
Επιθεση! Σκοτωστε τους!
Ελατε, αντρες!
Παρε αυτο!
Ελα!
Δεν υπαρχει αμφιβολια για αυτο. Οι πολεμοι πρεπει να ειναι πολυ διασκεδαστικοι.
- Πρεπει να το βαλω στην λιστα μου. - Τι λιστα;
Καννω μια λιστα με τις μεγαλυτερες απολαυσεις που μπορει να εχει ενας ανθρωπος...
με την σειρα της σπουδαιοτητας τους.
- Παραμελησα τον πολεμο. - Ποιες ειναι οι αλλες απολαυσεις...
με την σειρα της προτεραιοτητας;
Η οπερα, αιωνια φιλια, καλοκαιρι...
να χορευεις μαζουρκα, να φευγεις στην εξοχη την ανοιξη...
και να καλοσωριζεις στρατιωτες σπιτι μετα τον πολεμο.
- Εχεις τιποτα προτασεις; - Λοιπον, ασε με να σκεφτω.
Να εισαι ικανος να πιστευεις στον Θεο...
να εισαι υπαιτιος για την ευτυχια, να αγαπας.
Να αγαπας; Κοιτα την Σονια. Ειναι ερωτευμενη με τον Νικολας...
και κλαιει καθε μερα απο τις 8:00 μεχρι τις 9:00 το πρωι... μια ολοκληρη ωρα.
- Δεν σκοπευεις να αγαπησεις ποτε; - 10 η 11 φορες. Μονο για διασκεδαση
Θα αλλαζω συντροφους οπως στο χορο.
Οταν τελικα πω το "σ'αγαπω" σε ενα αντρα και πραγματικα το εννοω...
θα ειναι σαν ενα ηττημενο στρατηγο που εχασε ολα τα στρατευματα του...
παραδοθηκε και παραδιδει το σπαθι του στον εχθρο του.
Θα αλλαξεις.
Το ασχημο πραγμα με το να εισαι νεα ειναι οτι ολοι σου λενε παντα...
"θα αλλαξεις".
Θα εχεις δειπνο αποψε μαζι μας;
Φοβαμαι οτι δεν μπορω. Εχω υποσχεθει καπου αλλου.
O; Με ποιον;
Την ξαδελφη μου, πριγκιπισσα Ελενη.
Θα ηθελα να γινω σαν αυτη οταν μεγαλωσω.
Φυσικα θα πρεπει να γεμισω εδω γυρω.
Ψηλη, υπερηφανη, ομορφη, ψυχρη και αδιαφορη...
με συνταγματα ανδρων να πεφτουν στα ποδια μου.
Θα την παντρευτω, Νατασα.
Μαλακα, μαλακα.
Ποιος παραδινει το σπαθι του, εσυ η εκεινη;
Να εισαι ευτυχισμενος, πολυαγαπημενε μου Πιερ.
Σε διαταζω να εισαι οσο πιο ευτυχισμενος γινετε.
Θα φυγω παλι αμεσως. Περιμενε.
Εχω ενα μηνυμα για τον στρατηγο Κιουτιουζοφ και πρεπει να το δωσω αμεσως.
Εκει ειναι ο βοηθος του στρατηγου. Μιλα του, ανθυπολοχαγε.
Κυριε. Μολις ηρθα απο το μετωπο.
Εχω ενα μηνυμα και πρεπει να το παραδωσω αμεσως στον αρχηγο.
Η εξοχωτης του ειναι σε πολεμικη διασκεψη.
- Δωστο μου εμενα. Εγω θα το δωσω. - Ειναι προφορικο μηνυμα.
Πεστο σε μενα.
Ο λοχος μου ειναι στο μετωπο υπηρεσια.
Αποψε ειδαμε τους Γαλλους να σβηνουν τις φωτιες τους...
και ακουσαμε θορυβους στο στρατοπεδο τους.
- Ο εχθρος μετακινητε, κυριε. - Αυτο ειναι ολο;
Αυτο ειναι ολο;
Θα ελεγα οτι δεν εχεις δει ακομα δραση, ειμαι σωστος;
Καλη τυχη, φιλε μου.
Ειναι ολοφανερο οτι ο εχθρος ανανεωσε τις θεσεις του.
Σιγουρα τωρα, η εξοχοτης σας θα πρεπει να υπολογισει ...
το γεγονος οτι πρεπει να αλλαξουμε τις διαταγες για αυριο.
η μαλλον για σημερα...
γιατι εχουν περασει τα μεσανυχτα.
Κυριοι.
Κυριοι...
οι διαταγες για αυριο...
δεν μπορουν τωρα να διαταχτουν.
Τις ακουσατε...
και ολοι θα κανουμε το καθηκον μας αυριο.
Αλλα πριν την μαχη...
δεν υπαρχει τιποτα πιο σπουδαιο...
απο το να κοιμηθεις καλα.
Καληνυχτα.
- Καληνυχτα, κυριε. - Καληνυχτα.
Αλλα, κυριε...
εαν οι Γαλλοι ειναι τοσο μακρυα νοτια του Αουστερλιτζ...
Σχεδια.
Αυριο μετα την μαχη...
θα εχουνε εκατονταδες δικαιολογιες γιατι τα σχεδια δεν επιασαν.
Θα κατηγορησουν τα παντα εκτος απο τον εαυτο τους.
Πως νομιζεις οτι θα παει αυριο;
Νομιζω οτι η μαχη θα χαθει.
Αλλα δεν θα εχουμε χασει τον πολεμο, Αντρε...
γιατι αυτη ειναι μονο μια μαχη.
Θα υπαρξει ειρηνη...
και μετα νεος πολεμος.
Αντρες σαν τον Ναπολεωνδεν μπορουν να σταματησουν...
μεχρι να τους καταστρεψει η φιλοδοξια τους.
Η μονη σημαντικη μαχη ειναι η τελευταια.
Καληνυχτα.
Πυρ!
Κυριε, φαινετε οτι οι Γαλλοι εσπασαν την γραμμη μας.
Καπετανιε, οι Χουσαρς πρεπει να επιτεθουν.
- Τραυματιστικες. - Το τραυμα μου δεν ειναι εδω. Εκει ειναι!
Σταματηστε τους!
Σταματηστε αυτους τους δειλους!
Μπροστα! Μπροστα!
Μπροστα!
- Μπροστα, παιδια. - Μπροστα!
Αυτος... ειναι ενας καλος θανατος.
Ειναι ζωντανος.
Παρτε αυτον τον αντρα στο νοσοκομειο μαζι με ολους τους αλλους.
Πεστε στον γιατρο μου να εξετασει τα τραυματα του.
Ειναι τοσο νωρις πρωινιατικα, Πιερ.
- Ειναι 11:00. - Ειναι τοσο νωρις.
Αφου αποφασισαμε να παμε στην εξοχη σε 1 εβδομαδα, εχουμε πολλα ψωνια να κανουμε.
O, Πιερ, ειμαι τοσο κουρασμενη.
Ειναι ενταξει. Θα παω σημερα το πρωι και θα γυρισω νωρις.
- Οι πρωινες εφημεριδες, κυριε. - Ευχαριστω.
Τιποτα διασκεδαστικο στην Γκαζετ;
Δεν ειναι πολυ διασκεδαστικο. Χασαμε παλι.
Μια παυση πυρος θα συζητηθει.
Πληγωμενοι αιχμαλωτοι και απο τις 2 πλευρες, θα επιστραφουν αμεσα.
Με μια λεξη... παμε για ειρηνη.
Ακουγεσαι πικραμενος.
Ισως ειμαι.
Ποια η διαφορα εαν 1 κομματι της Πολωνιας αλλαξει χερια και...
ενας καινουργιος πριγκιπας ιδρυθει στην Αυστρια;
O, ειναι τοσο βαρετο να στεναχωριεσαι για τετοια πραγματα.
Ετσι, οχι αλλο πολεμο.
- Για τωρα. - Για τωρα.
Τοτε ο στρατος θα επιστρεψει.
Ναι, ετσι νομιζω.
Η Μοσχα θα ειναι πολυ ευχαριστη και εντυπωσιακη.
Πιερ, γιατι δεν μενουμε εδω και να μην παμε στην εξοχη;
Οχι εφετος, τουλαχιστον. Θα ειναι μια χαρουμενη εποχη.
Δεν με ενδιαφερει και τοσο μια χαρουμενη εποχη.
Εκτος αυτου, εχω πολυ δουλεια να κανω εκει κατω... το νοσοκομειο, το σχολειο.
Θα πεθανουν το ιδιο και χωρις εσενα στο νοσοκομειο.
Και θα μαθουν τις ιδιες βλακειες και χωρις εσενα στο σχολειο.
Τους το υποσχεθηκα. Δεν μπορω να τους απογοητευσω.
Λοιπον, ποτε δεν μου αρεσε η ιδεα.
Πιερ, ελα εδω.
Ακουσε. Ξερεις τι μπορουμε να κανουμε;
Πηγαινε εσυ στην εξοχη μονος σου.
Κανε οτι εχεις να κανεις. Ετοιμασε το σπιτι και τα αλλα.
Μετα θα σε συναντησω την ανοιξη, ε;
Η εξοχη ειναι τοσο ασχημη τον χειμωνα.
Σε παρακαλω μην μου το επιβαλεις, Πιερ.
Εαν πρεπει να μεινεις, μεινε, αλλα θα ειμαι χαμενος εκει χωρις εσενα, Ελενη.
Ανοησιες.
Θα ειναι καλο και για τους δυο μας.
Και θα με εκτιμησεις περισσοτερο εαν δεν με δεις για λιγο καιρο.
Δεν μπορω να σε εκτιμησω περισσοτερο Ελενη.
Εαν ηξερες ποσα πραγματα εχω να κανω.
Υπαρχη μια ντουζινα απο φουστανια που πρεπει να φτιαξω...
και πολλα παπουτσια και πραγματα...
Γιατι με κοιτας ετσι;
Γιατι;
Τι παει να πει;
Τιποτα, αγαπητη μου.
Χασανε. Ηττηθηκανε. Για πιο πραγμα ζητωκραυγαζουν;
Γιατι πολεμησαν, γιατι ειναι ζωντανοι...
γιατι επεστρεψαν σπιτι.
Βασκα, ελπιζω να μην εγινε τιποτα.
Φιλεσπλαχνε Θεε. Ο νεαρος κομης.
- Ειναι δυνατον; - Προκοφι. Ειναι ολα ενταξει;
Να ευχαριστησουμε τον Θεο, ναι.
Καλα.
Γυρισες!
Εσυ εισαι!
O, αγαπητε!
Πατερα!
Μαμα.
- Και εσυ πρεπει να εισαι... - Βασιλι Ντενισοβ, φιλος του γιου σας.
Το ξερω. Ο Νικολας μας εγραψε.
Αγαπητε. Καλως ηρθες.
Καλως ηρθες.
Δεν ειναι θαυμασιο;
Νικολας, δεν εχεις πει γεια σου στην Σονια ακομα.
Ποιος ο λογος να επιστρεψεις σπιτι απο ενα πολεμο, εαν ειναι να κανεις μονο αυτο;
- Καλημερα. - Καλημερα.
Γκουισκα, την πιπα μου.
Ροστοβ, ξυπνα.
- Γιατι; Ειναι αργα; - Αργα; Ειναι 10:00.
- Τι; - Σηκω, Νικολας.
Αμεσως.
Ειναι δικη σου αυτη η σπαθα, η δικη σου;
Παρε αυτο, ρε Γαλλε!
- Ερχομαι! - Επιτελους!
Γιατι καθησες στο κρεβατι τοσο πολυ; Σε περιμενα να σηκωθεις.
Εισαι ενας αντρακλας, δεν εισαι;
Ειμαι πολυ χαρουμενος που εισαι αδελφος μου.
Θελω να ξερω πως ειναι οι αντρες.
Εισαι οπως ειναι ολοι οι αντρες;
Η Σονια ειναι τοσο νεα.
Ξερεις, η Σονια ειναι η πιο αγαπητη μου φιλη.
Εαν αγαπησει καποιον, το κανει για μια ολοκληρη ζωη.
Και αγαπαει και εσενα και εμενα ετσι.
Θυμασαι πριν να φυγεις;
Λοιπον, μου ειπε να τα ξεχασω ολα αυτα.
Ειπε, "Θα τον αγαπω παντα, αλλα αστον να ειναι ελευθερος. "
Δεν ειναι αυτο, αξιαγαπητο και ευγενικο;
- Δεν ειναι; - Δεν θα αθετησω ποτε τον λογο μου.
Το ξεραμε οτι αυτο θα πεις, αλλα βλεπεις, δεν ειναι αρκετο.
Γιατι αν την παντρευτεις μονο και μονο επειδη εισαι δεσμευμενος απο μια υποσχεση...
θα ειναι σαν να την παντρευτηκες επειδη επρεπε.
Δεν θα ηταν σωστο, Νικολας.
Θα το ξανασυζητησουμε αργοτερα.
O, Ειμαι τοσο χαρουμενη που σε εχω.
Πες μου, εισαι ακομα πιστη στον Πιερ τωρα που παντρευτηκε;
Μην εισαι ανοητος.
- Θα γινω χορευτρια. Δεν θα παντρευτω ποτε. - Τι;
- Αλλα μην το πεις σε κανενα. - O, οχι.
Πηγαινε και ντυσου, και θα φαμε πρωινο μαζι.
Πηρες το γραμμα μου;
- Συναντησαμε τον γιατρο στην τελευταια επικοινωνια. - Θα ανακουφιστει.
- Ειναι ο καιρος της; - Ας το ελπισουμε. πρεπει να προσευχηθουμε για εκεινη.
- Σε εχει επιθυμησει. - Τι περιεργη μοιρα, Μασσα, αγαπητη μου.
Αγαπητη μου. Ο Θεος ειναι ελεημων.
Σε αγαπω.
Σας αγαπω ολους.
Ποτε δεν εκανα κακο σε κανενα.
Γιατι πρεπει να υποφερω τοσο;
Αντρε, σε παρακαλω βοηθησε με.
Αγορι μου, πρεπει να φυγεις τωρα..
Ελα, ελα, αγαπητη μου.
Στο λογο μου, Ροστοβ, εαν ηταν να δω αλλες 50 οπερες...
Θα εβαζα στοιχημα οτι στο τελος μπορει να αρχιζαν να μου αρεσουν.
Αλλα, μου αρεσουν τα διαλειμματα.
Λεω, Ροστοβ...
αυτη εκει περα.
- Ναι; - Ειναι περιφημη.
Αλλα περιμενε. Καλα.
Που ειναι ο αντρας της;
Περναει το περισσοτερο καιρο του στην εξοχη αυτες τις ημερες.
Εαν ημουν εγω αντρας της...
Θα γυριζα απο την εξοχη... γρηγορα.
Αλλα, ακουσε. Πηραμε την αρκουδα στο σπιτι αυτης της ηθοποιου...
και οταν η αστυνομια προσπαθησε να μας συλλαβη, πιασαμε τον πιο προσβλητικο αστυφυλακα...
τον δεσαμε στην πλατη της αρκουδας και τους πεταξαμε και τους δυο στο ποταμι.
Τον δεσατε στην πλατη της αρκουδας και τους πεταξατε και τους δυο στο ποταμι.
Τι απεγινε αυτος;
Ηταν εκει, κολυμπουσαν και οι δυο, και ο αντρας και η αρκουδα.
Ει, Ηρακλη. Ξυπνα. Το παρτι μολις αρχισε.
Μην εισαι σκληρος μαζι του.
Ολοι πρεπει να ειναι ευγενικοι στους συζυγους των ωραιων γυναικων.
Σωστα.
Ας πιουμε στην υγεια των ομορφων γυναικων παντου.
Ναι, στην υγεια των ομορφων γυναικων. Ε, Πιερ;
Και στους ερωμενους τους.
Κοιτα αυτο. Ειναι ενα καινουργιο τραγουδι που γραφτηκε για τον στρατηγο, Κιουτιουζοβ.
- Αυτο με ενδιαφερει. - Τι κανεις;
Ειπα οτι αυτο με ενδιαφερει.
Τοτε επιτρεψε μου να εκφρασω την συγνωμη σου και ειμαι σιγουρος οτι ο αντιπαλος σου θα την δεχτει.
Τι υπαρχει για συζητηση; Ειναι ετοιμα ολα;
- Οχι συγνωμες. - Πρωτον, πεσμου πως να χρησημοποιησω αυτο το πραγμα.
Ειναι πολυ απλο. Τραβας τον κοκορα. Αυτη ειναι η σκανταλη.
O, ναι, το ξερω. Απλα ξεχασα.
Οχι συγνωμες, ουτε μια.
Στο 3 αρχιστε να περπατατε.
1...
2, 3.
Φυγε απο εδω!
Δεν τελιωσε.
Στην θεση σου! Κατσε εκει που εισαι!
Σκεπασου, ανοητε!
Λοιπον τωρα, ο ηρωας. Ο εντυπωσιακος μονομαχος.
Ο προστατευτης μου. Σε ευχαριστω πολυ που υπερασπιστηκες την τιμη μου.
Σου ειπαν οτι ο Ντολοκχοβ ηταν εραστης μου και εσυ το πιστεψες.
Λοιπον, τι επεδειξες;
Οτι εισαι ενας ηλιθιος, αλλα ολοι το ξερανε αυτο.
Τωρα θα ειμαι το περιγελο σε ολη την Μοσχα.
Ολοι θα λενε οτι ησουν μεθυσμενος, και δεν ηξερες τι εκανες.
Καλωντας εναν αντρα σε μονομαχια γιατι ζηλευες και χωρις αιτια.
Εναν αντρα που ειναι καλυτερος απο εσενα σε ολα.
- Καλυτερα να χωρισουμε. - Να χωρισουμε;
Ειναι περιφημη ιδεα. Ειναι θαυμασια ιδεα!
Εινα η καλυτερη ιδεα που ειχες ποτε σε ολοκληρη την ζωη σου.
Καλα. Και βεβαια θα χωρισουμε, αλλα θα το πληρωσεις.
Θα μου δωσεις μια περιουσια για αυτο.
Βγες εξω!
Ο κομης σε πριμενει επανω, κυριε.
- Τι ακουσες; - Θα συνελθει. Ο Ντολοκχοβ δεν θα πεθανει.
Δοξα τον Θεο.
Ειναι πιο ευκολο να σκοτωσεις καλους ανθρωπους. .
Αντρες σαν τον Ντολοκχοβ ειναι καλοι μονο για πολεμους.
Οταν δεν υπαρχει πολεμος, πρεπει να τους κλειδωνουν σε κλουβια.
Εδω.
Θα ηθελα να φυγω απο την Μοσχα.
Θελω να απομακρυνθω απο ανθρωπους που πιστευουν οτι ειναι φυσικο να σκοτωνεις ανθρωπους....
και ειναι περιφρονητικο για ενα αντρα εαν δεν σκοτωσει.
Στο επισημο γευμα, οταν ο Ντολοκχοβ εκανε προποση...
Τον κοιταξα απεναντι μου και μου χαμογελουσε...
Ειχα πιστει οτι ηταν απο ενοχη για την γυναικα μου.
Καλα, ειναι αυτη αιτια για να σκοτωσεις;
- Κοιτα, αγαπητε μου ανθρωπε... - Η Ελενη ηταν ενοχη, οχι ο Ντολοκχοβ.
Στην θεση του, μπορει να ειχα κανει το ιδιο πραγμα.
Ισως να ειναι σχεδον σιγουρο οτι θα ειχα κανει το ιδιο πραγμα.
Ηταν μεσα στο χιονι αντιμετωποι ο ενας με τον αλλο με τα πιστολια.
Ξερεις ποιος ηταν ο ενοχος; Εγω. Μονο εγω.
Πιερ, μην εισαι ανοητος.
Και ξερεις γιατι; Επειδη την παντρευτηκα χωρις να την αγαπω.
Την ηθελα. Επρεπε να την εχω, ετσι τυφλωθηκα εθελοντικα.
Ειπα ψεματα οταν της ειπα, "Σε αγαπω. "
Και για αυτο τον λογο...
υπαρχει ο Ντολοκχοβ με ξαπλωμενος πονους, ζωντανος μονο απο το ελεος του Θεου.
Για τις αδυναμιες μου, το ψεμα μου. Ειμαι ενοχος. Πρεπει να υποφερω για αυτο που εκανα.
Πιερ, πρεπει να σταματησεις να σκεφτεσαι ετσι.
Θα σου γινει μια εμμονη, και αυτο δεν εινα σαν εσενα.
Κοιτα, εαν συμφωνησεις...
Θα κανουμε ενα καλο ταξιδακι στην εξοχη ολοι μαζι στο σπιτι μας.
Θα κανει καλο σε ολους μας, και ο Νικολας θελει να το δειξει στον Ντολοκχοβ.
Θα ξεκινησουμε αποψε, και θα ερθεις μαζι μας, ετσι;
Φυσικα και θα ερθεις μαζι μας. Θα παω να το πω στην οικογενεια.
Γρηγορα! Θα ξεκινησουμε για την εξοχη αποψε.
Γιατι δεν μου ειπες οτι ο Πιερ ηταν εδω; Θα ερθεις, Πιερ;
Πρεπει να ξεκινησουμε οσο το φεγγαρι ειναι ακομα ψηλα.
Φυσικα θα ερθει και ο Πιερ.
Τι να επαθε η Τιλια; Και για πιο φεγγαρι μιλατε;
Υπαρχει περισσοτερο απο ενα, κανακαρη μου;
O, ποσο πρεπει να περιμενουμε για τον Νικολας;
Ειμαι τοσο χαρουμενη που το αποφασισες.
Μολις ελεγα, "Αλλη μια μερα και θα φυγει το χιονι. "
Σε ευχαριστω.
- Ετοιμασε τις τροικες. - Αμεσως, κυριε.
Ξεκιναμε!
Κανε γρηγορα, Νικολας. Καθυστερεις το ταξιδι στην εξοχη.
Στην εξοχη;
Ειπες οτι ηθελες να πας στην εξοχη για να δειξεις στον Ντενισοβ.
- Ελα, βιασου. - Ελα, Βασκα. Θα σου αρεσει.
Μολις ειχε αρχισει να μου αρεσει η Μοσχα.
Πιο γρηγορα, πιο γρηγορα!
Πιο γρηγορα, Nιτκα!
Καθως ιππευουμε μεσα στην τροικα εσυ και εγω
τα αστερια τρεμοσβυνουν επανω στον ουρανο
κοματια απο την γλυκια μπαλαλαικα απαλα και χαμηλοφωνα
τα κουδουνια του ελκηθρου να αντηλαλουνε στο χιονι
Οπςςς, προσεχε!
Ελα. Ειναι η σειρα σου.
Κρατα με σφιχτα και φιλα με, Κατιουσχα
Ας ειμαστε ευτυχισμενοι και χαρουμενοι
Απο τοτε που ο Νικολας πηγε στο στρατο, εχει γινει πολυ αποτελεσματικος.
Δεν φαινετε καν σαν γιος μου.
- Συμφωνω απολυτως μαζι σου. - Ενα λεπτο.
Πιστευω οτι αυτος ειναι ο φιλος μου ο πριγκιπας Αντρε Μπολκονσκυ.
- Μπορω να τον ρωτησω να ερθει μαζι μας; - Ναι, και ρωτας;
Ρωτησε τον.
Ελα, Νατασα.
Σε χαιρετω. Ποσο χαιρομαι που σε βλεπω.
Δεν ηξερα οτι ησουν ακομα στην εξοχη.
Οι Ροστοβς σε καλουνε να ερθεις μαζι μας για κυνηγι
Για την ωρα, φοβαμαι οτι καποιου αλλου η κοινωνια...
θα μου δωσει περισσοτερο πονο απο ευχαριστηση.
Πριγκιπα Αντρε. μπορω να σου παρουσιασω την κομησσα Ροστοβα...
και τον αδελφο της Πετια Ροστοβ.
Ελπιζω οτι ο Πιερ σας επεισε να ερθετε μαζι, πριγκιπα Αντρε.
Υποσχετε να ειναι ενα απο τα καλυτερα κυνηγια εφετος.
Και ο κυνηγος ορκιζετε οτι ξερει που ειναι μια λυκαινα και τα μωρα της.
Και το εδαφος ειναι τελειο. Θα ειμαστε τοσο χαρουμενοι εαν εσυ...
Αυτο που εννοω ειναι, οτι νομιζω θα το ευχαριστηθεις.
Ισως να σας συναντησω αργοτερα, εαν μπορεσω.
- Και θα μεινεις για δειπνο; - Πιθανον.
- Αλλα μολις ειπες... - Να ερθω τωρα;
Περιφημα!